Session 2: The Shining Amber And The Elk

...Στην έξοδο του τούνελ βρήκα ένα δάσος, γεμάτο από δέντρα και λουλούδια σε όλα τα "χαρούμενα χρώματα". Μαγεμμένος προχώρησα και μπροστά μου εμφανίστηκε ένα ολοζώντανο φυτό που με καλωσόρισε και πίσω του ήρθε ένα elemental νερού και μου προσέφερε καθαρό νερό από το ποτάμι του δάσους. Καθώς το έπινα ένιωθα την ψυχή μου να καθαρίζεται και το μυαλό μου να ηρεμεί, σαν να άδειαζε για μια στιγμή. Τους ευχαρίστησα για την υποδοχή και κατόπιν ένας νάνος με χαιρέτισε και μου έδειξε πώς να προχωρήσω μέσα στο δάσος. Μετά από λίγο ήσυχο, μοναχικό περπάτημα μέσα από τα δέντρα, βρέθηκα σε ένα ξέφωτο γεμάτο κωνοφόρα και βελανιδιές. Από τις 3 μεριές υπήρχε δάσος, ενώ από την τέταρτη υπήρχε γκρεμός και από κάτω θάλασσα. Στο ξέφωτο, από τη μεριά του γκρεμού, υπήρχε ένας ξερός κορμός δέντρου στον οποίο κάθησα. Αφού χάζεψα για λίγο τη θέα του καφέ/μωβ βουνού που υψωνόταν στο βάθος, είδα ένα κρυσταλλοειδές αντικείμενο να πλησιάζει μέσα από το δάσος. Δεν το κινούσε κάποιος. Εξέπεμπε ένα ζέστο πορτοκαλί χρώμα, σαν αυτό του καθαρού κεχριμπαριού και με πλησίαζε σταθερά. Ήξερα πως ήθελα να έρθει σε εμένα. Βρισκόταν μπροστά μου και σαν να μου το ζήτησε, το άγγιξα. Ξαφνικά χάθηκε και στο ξέφωτο εμφανίστηκε ένα μεγαλώσομο ελάφι. Μου ζήτησε να πάω σε εκείνο. Εγώ πήγα και το αγγάλιασα, σαν να ήταν ένας παλιός γνωστός. Του είπα ότι χρειάζομαι τη βοήθειά του. Και αυτό, αφού ψιθύρισε το όνομά μου, μου είπε: "Ξέρεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις". Ένας αετός προσγειώθηκε στο χέρι μου και με κοίταξε στα μάτια. Κούνησε καταφατικά το κεφάλι και μου έδωσε το θάρρος που χρειαζόμουν. Αφού έριξε άλλη μία διαπεραστική ματιά στο βλέμμα μου, εκτινάχτηκε στον αέρα και πέταξε γρήγορα μακριά. Το ελάφι με ώθησε να ανέβω πάνω του και, αφού το έκανα, με οδήγησε περίπου 300 μέτρα μακριά, όπου βρισκόταν μια ακτή. Ένας Κολοσσός με περίμενε και αφού με χαιρέτισε τιμητικά, έπεσε στα γόνατα και μου προσέφερε το χρυσό σπαθί που είχε φτιάξει. Ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν για την αποστολή μου... Αφού τους ευχαρίστησα για όλη τους τη βοήθεια, υποσχέθηκα να μην τους ξεχάσω και να τους τιμήσω με τη σκέψη μου όταν γυρνούσα πίσω...

Τελικά νομίζω ότι είμαι έτοιμος για την εξεταστική!