Το τραγούδι του Τόνκπιλς

Δεν νομίζω να το αμφισβητεί κανείς

Πες τα

 

"Μόλις έσφαξε ένα άλογο;!"

«Μίλα σκουλήκι!», φώναξε ο Adoror καθώς πετούσε κάτω τον Τζέκινς. Μια ιδιαίτερη μυρωδιά κάλυπτε κάθε φυσική αίσθηση που θα έπρεπε να υπάρχει στο στάβλο. Τα άλογα καθησυχασμένα πλέον, αλλά πάντως ακόμη κάπως διστακτικά παρατηρούσαν τους εισβολείς του στάβλου τους. Αφού η άρνηση του υπόπτου να μιλήσει έγινε προφανής, ο Adoror συνέχισε σε πιο ήπιο τόνο: «ας δοκιμάσουμε κάτι άλλο τότε».

«Προτείνω να ξεκινήσουμε από τον τόπο του εγκλήματος» προέτρεψε ο νεαρός μοναχός τον αναποφάσιστο, θορυβοποιό όχλο αυτής της ετερόκλητης συντροφιάς.

«Τι ξέρουμε, λοιπόν, για αυτό το φόνο;». Η Lilith, στηριγμένη στον παγωμένο πέτρινο τοίχο του σπιτιού του Thaler, κρυμμένη, όπως πάντα, κάτω από το μανδύα της, προσπάθησε να ανακεφαλαιώσει. «Δύο δηλητήρια, το ένα θανατηφόρο, το άλλο όχι, ακρίβεια εκπαιδευμένου δολοφόνου στην πληγή, ένα χαμένο σημειωματάριο και ένα φύλλο κισσού στο χαλί.».

                «Αν με ρωτάτε, που δε με ρωτάτε, είναι αρκετά προφανής αυτή η «μυστική» πόρτα. Ωραία ιδέα! Ας φτιάξουμε μια τρύπα στον τοίχο, ας βάλουμε μια πέτρα να την κλείνει και ας την καλύψουμε με κισσό, κανείς δε θα το καταλάβει! Ιδιοφυές…». Η καυστικότητα του Vega ήταν πλέον συνηθισμένη αν όχι και καλοδεχούμενη από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. «Φωνάξτε το πουλί να ελέγξει το έδαφος για ίχνη» .

                «Οκτώ με δώδεκα ώρες πριν. Μπήκε αλλά δεν βγήκε από δω.» κατέληξε, όπως πάντα, ήρεμος σαν τα δάση[i] της Ανατολής, ο αετόμορφος ιχνηλάτης. «Άρα ίσως πρέπει να μιλήσουμε με…». «Κοπάδι, ξέρω ποιός το έκανε!» ανακοίνωσε ο Oradon πονηρά καθώς εμφανίστηκε από τα εσώτερα του οχυρού μαζί με τον Tonkpils.

                «Μικρέ είμαι ο άνθρωπος άλογο! Μπορείς να μου τα πεις όλα!». Ο Άρον κοίταξε γεμάτος θαυμασμό τον Oradon. « Εχθές το βράδυ, αφού μας ξέφυγαν τα άλογα, πριν πας τα επιστρέψουν οι καλοί κύριοι με τις στολές, ο μπαμπάς μπήκε μαζί με κάποιον άλλον στο στάβλο και μετά ήρθε να κοιμηθεί! Αλήθειααα! Και μετά ήρθαν οι καλοί κύριοι και τον ξύπνησαν πάλι! Δηλαδή μπορείς να με πας βόλτα;!»

               

                Τα ασημένια του μαλλιά άστραψαν για μια στιγμή καθώς ο Adoror πίεσε το κεφάλι του Τζέκινς πάνω στο στρώμα που βρέθηκε στο στάβλο, ακριβώς πάνω στην πηγή αυτής της ανυπόφορης μυρωδιάς. Η ομιλητικότητα του Τζέκινς που προέκυψε από αυτό το γεγονός ήταν προφανέστατα ανούσια, μιας και περιλάμβανε ψευδή στοιχεία. Με ένα ανεπαίσθητο νεύμα του Eldur ο λύκος βρέθηκε λυσσασμένος σε απόσταση αναπνοής από το πρόσωπο του υπόπτου.

«Εντάξει! Θα μιλήσω..»

Υ.Γ. Η παραπάνω μικρή ιστορία έχει σκοπό την ενημέρωση των απόντων παικτών για την εξέλιξη της προηγούμενης συνάντησης. Ως εκ τούτου, λεπτομέρειες και παρεκβατικά γεγονότα δεν θεωρήθηκε σκόπιμο να αναφερθούν. Επίσης, ενδέχεται να παρατηρηθούν ανακρίβειες στην αφήγηση, που σκοπίμως υπάρχουν χάριν οικονομίας.

Όπως ο νόμος της ‘Αναροχ και η καλή πίστη ορίζει,

Φιλικά, η DM

---

[i] Μέσα όμως καις.